X
تبلیغات
...کاش می شد با تو دوباره

...کاش می شد با تو دوباره

عذرخواهی

لحظه ی دیدارت امشب پادشاهی می کنم


هر نشانی از غم دنیاست راهی می کنم


یار بی چون و چرای عشق نابت می شوم


هر ثوابی یا گناهی را که خواهی می کنم


امشب از شب های بی پایان رویای من است


دل خوشی بعد از چنین امید واهی می کنم


در تب یاد تو چون فرهاد، فرجامم رسد


کاه را کو هی و کوهی را چو کاهی می کنم


صبح فردایش به دنبال تو هر جا می روم


پرسش از شبنم ز باد صبحگاهی می کنم


تا که پیدایت کنم اول سلامت می کنم


سر به زیر اندازم و گه گه نگاهی می کنم


با صدایی خسته از با تو نبودن گویمت:


تا ابد نزد تو می مانم، گواهی می کنم


دست در دستم گذار اینک قصورم را ببخش


عذرخواهی عذرخواهی عذرخواهی می کنم

[ شنبه 9 آذر1392 ] [ 0:12 ] [ *?* ] [ ]


تا بیاد داشته باشم اورا

گل در بر و می در کف و معشوق به کام است


سلطان جهانم به چنین روز غلام است

[ یکشنبه 3 آذر1392 ] [ 0:31 ] [ *?* ] [ ]


شکایت...
کسی شاید به مویت دست کرده

پریشان هرچه بود و هست کرده

شکایت در شکایت در شکایت

یقین دارم خدا هم مست کرده

[ دوشنبه 6 آبان1392 ] [ 0:18 ] [ *?* ] [ ]


مهر خوبان

مهر خوبان دل و دین از همه بی پروا برد

رخ شطرنج نبرد آنچه رخ زیبا برد


تو مپندار که مجنون سر خود مجنون گشت
از سمک تا به سماکش کشش لیلا برد


من به سرچشمه خورشید نه خود بردم راه
ذره ای بودم و مهر تو مرا بالا برد

من خسی بی سرو پایم که به سیل افتادم

او که می رفت مرا هم به دل دریا برد

جام صهبا زکجا بود مگر دست که بود
که به یک جلوه دل و دین زهمه یکجا برد

خم ابروی تو بود و کف مینوی تو بود
که درین بزم بگردید و دل شیدا برد

خودت آموختی ام مهر و خودت سوختی ام
با برافروخته رویی که قرار از ما برد

همه یاران به سر راه تو بودیم ولی
غم روی تو مرا دید و ز من یغما برد

همه دلباخته بودیم و هراسان که غمت
همه را پشت سر انداخت مرا تنها برد

[ چهارشنبه 1 آبان1392 ] [ 18:41 ] [ *?* ] [ ]


خسته ام
بخدا خسته ام

شانه ای می خواهم

نه برای تکیه

برای اینکه بدانم آن شانه؛

محکم تر از عقل من است

[ چهارشنبه 1 آبان1392 ] [ 1:31 ] [ *?* ] [ ]


خوشبختی!

شاید خوشبختی چیزی است خیلی ناچیز

[ دوشنبه 6 خرداد1392 ] [ 4:43 ] [ *?* ] [ ]


شهوت تند زلیخا
چشم یک حادثه اینجاست بیا برگردیم

شرم در خانه مهیاست ، بیا برگردیم

بر تن پیرهن پاره ی اندام شما

شهوت تند زلیخاست ، بیا برگردیم

[ شنبه 4 خرداد1392 ] [ 3:49 ] [ *?* ] [ ]


گر سر خاک من آیی

سر خاکم که میای گریه نکن برای من

ای تو که سوختی و ساختی پای وعده های من

میدونم سخته برات بدون من موندن تو

میدونم دوست نداری کسی بیاد به جای من


سر خاکم که میای نبینم اون گریه هاتو

ای که خوش بودم باهات قشنگ بود عمر من با تو

نمیخوام نبودنم زندگیتو خراب کنه

میدونم سخته میبینی زیر خاک عاشقتو

 

سر خاکم که میای برام بگو از خوشیات

الهی فدات بشم فدای اون بی کسیات

فقط از من واسه تو مونده همین یه سنگ قبر

از تو هم مونده برام یه دنیا مهربونیات

 

سر خاکم که میای ساکت و غمزده نباش

چونکه اینجا تنهامو یه دنیا وحشته باهاش

نمیخوام وقتی میای جاری بشن اشکای تو

گلای پرپرو رو خاک غریب من نپاش

 

سر خاکم که میای گریه نکن بخند فقط

تو الان اومدی پیش اونیکه میمرد برات

میدونم شبا بغل میگیری خاطراتمو

میدونم شعرامم این روزا میخونی خط به خط

 

سر خاکم که میای نپوش لباس مشکیتو

قربونت برم هدر نده بازم جوونیتو

رخصتت میدم بری دنبال یک عشق جدید

کسیکه برعکس من بدونه قدر خوبیتو

[ سه شنبه 31 اردیبهشت1392 ] [ 1:54 ] [ *?* ] [ ]


ماجراست لیلی
خدا گفت : لیلی یك ماجراست !

ماجرایی آكنده از من؛

ماجرایی كه باید بسازی اش

شیطان گفت : یك اتفاق است ، بنشین تا بیفتد

آنان كه حرف شیطان را باور كردند

نشستند و لیلی هیچگاه اتفاق نیفتاد

مجنون اما بلند شد ،

رفت تا لیلی را بسازد

خدا گفت : لیلی درد است ، درد زادنی نو ،

تولدی به دست خویشتن ...!

شیطان گفت : آسودگی است ، خیالی‌ست خوش!

خدا گفت : لیلی رفتن است .

عبور است و رد شدن !

شیطان گفت : ماندن است ، فرو رفتن در خود

خدا گفت : لیلی جست‌ و جو ست...

لیلی نرسیدن است...

نداشتن و بخشیدن....

شیطان گفت : خواستن است ، گرفتن و تملك؛

خدا گفت : لیلی سخت است ،

دیر است و دور از دست

شیطان گفت : ساده است ،

همین‌‌ جایی و دم دست

و دنیا پر شد از لیلی‌های زود ؛

لیلی‌های سادۀ این‌جایی

لیلی‌های نزدیك لحظه‌ای

خدا گفت : لیلی زندگی ست زیستنی از نوع دیگر

... لیلی افسانه ی جاودانگی شد

و شیطان گریخت

مجنون زیستنی از نوع دیگر را برگزید

و میدانست كه لیلی تا ابد طول می كشد ...!!!

[ یکشنبه 29 اردیبهشت1392 ] [ 0:44 ] [ *?* ] [ ]


فریاد

صید توام، صید منی، صیاد کو

صیاد، من، صیاد، تو، آن صید کو

طعمه من و طعمه تویی، آن دام کو

دام منم، دام تویی، جلاد کو

جلاد، من، جلاد، تو، آن تیغ کو

تیغ منم، تیغ تویی، فریاد کو

فریاد من، فریاد تو، فریاد ما بر باد  کو؟

[ دوشنبه 23 اردیبهشت1392 ] [ 12:12 ] [ *?* ] [ ]


دلم

به دلم افتاده امشب ...
که به یاد من نشستی پلک تــو سنگین خوابه ...
اما چشماتــو نبستی به دلم افتاده امشب ...
که دلت هوام و کرده ، میون خاطره هامون ...
داره دنبالم می گرده
همه ی خاطره هارو دوره کن مثل من امشب
تــو به خواب من ِ تنها نازنین سر بزن امشب

[ جمعه 20 اردیبهشت1392 ] [ 2:19 ] [ *?* ] [ ]


آغوش

کمک کن از شب تردید رد شم

[ سه شنبه 17 اردیبهشت1392 ] [ 20:59 ] [ *?* ] [ ]


مقصود


اما تو بگو «دوستي» ما به چه قيمت


امروز به اين قيمت، فردا به چه قيمت

يك عمر جدايي به هواي نفسي وصل

گيرم كه جوان گشت زليخا به چه قيمت

مقصود اگر از ديدن دنيا فقط اين بود


ديديم، ولي ديدن دنيا به چه قيمت؟

[ شنبه 14 اردیبهشت1392 ] [ 19:59 ] [ *?* ] [ ]


آخر قصه
خنده‌ات طرح لطیفی است که دیدن دارد

نازِ معشوق دل‌آزار خریدن دارد

فارغ از گلّه و گرگ است شبانی عاشق
چشم سبز تو چه دشتی است! دویدن دارد

شاخه‌ای از سر دیوار به بیرون جسته
بوسه‌ات میوه‌ی سرخی است که چیدن دارد

عشق بودی و به اندیشه سرایت کردی
قلب با دیدن تو شور تپیدن دارد

وصل تو خواب و خیال است ولی باور کن
عاشقی بی‌سر و پا عزم رسیدن دارد

عمق تو درّه‌ی ژرفی است، مرا می‌خواند
کسی از بین خودم قصد پریدن دارد

اوّل قصّه‌ی هر عشق کمی تکراری‌ست!
آخرِ قصّه‌ی فرهاد شنیدن دارد...

[ جمعه 13 اردیبهشت1392 ] [ 21:24 ] [ *?* ] [ ]


نمیدانم چه شد!؟
وقتی از چشم تو افتادم دل مستم شکست

عهد و پیمانی که روزی با دلت بستم شکست 

ناگهان- دریا! تو را دیدم حواسم پرت شد
کوزه ام بی اختیار افتاد از دستم شکست 

در دلم فریاد زد فرهاد و کوهستان شنید
هی صدا در کوه،هی "من عاشقت هستم" شکست 

بعد ِ تو آیینه های شعر سنگم میزدند
دل به هر آیینه،هر آیینه ایی بستم شکست 

عشق زانو زد غرور گام هایم خرد شد
قامتم وقتی به اندوه تو پیوستم شکست

وقتی از چشم تو افتادم نمیدانم چه شد

پیش رویت آنچه را یک عمر نشکستم شکست

[ سه شنبه 10 اردیبهشت1392 ] [ 17:3 ] [ *?* ] [ ]


نیایش من باش

[ سه شنبه 10 اردیبهشت1392 ] [ 10:52 ] [ *?* ] [ ]


من تورا خوب ببینم...
من نیستم مانند تو، مثل خودم هم نیستم


تو زخمی صدها غمی، من زخمی غم نیستم


با یادگاری از تبر، از سمت جنگل آمدی

گفتم
چه آمد بر سرت؟ گفتی که مَحرم نیستم

مجذوب پروازم ولی، دستم به جایی بند نیست

حالا قضاوت کن خودت، من بی‌گناهم! نیستم

با یک تلنگر می‌شود، از هم فروپاشی مرا

نگذار سر بر شانه‌ام، آن‌قدر محکم نیستم

خواندی غزل‌های مرا، گفتی که خیلی عاشقم

اما نمی‌دانم خودم، هم عاشقم هم نیستم
[ سه شنبه 10 اردیبهشت1392 ] [ 9:56 ] [ *?* ] [ ]


کوبه
دوست داشتن،

صدای چرخاندن کلید است در قفل.

عشق،

باز نشدن آن.

کاری که ما بلدیم اما...

باز کردن در است

با لگد...
[ سه شنبه 10 اردیبهشت1392 ] [ 0:28 ] [ *?* ] [ ]


سبز سبز



سال تحویل

تمام دلتنگی هایم رابه جای تو

در آغوش کشیدم

و چقدر جایت در میان بازوانم خالی...


[ یکشنبه 8 اردیبهشت1392 ] [ 23:26 ] [ *?* ] [ ]




یا هــــو


گاهی مرا به یاد آر

در کنار آتشی در جنگل

با یک فنجان چای جوشیده

با طعم همان  عشق قدیمی !
 

[ یکشنبه 8 اردیبهشت1392 ] [ 8:7 ] [ *?* ] [ ]


بیتو!

بی تو مثل آن مسجد بین راه تنهایم هر کس هم می آید مسافر است

می شکند

هم نمازش را

هم دلم را.

پ:  منتظرم

[ شنبه 7 اردیبهشت1392 ] [ 7:50 ] [ *?* ] [ ]


کو نشانی ات!
اینکــه  بـاید فـرامـوشت می کـردم را فــرامــوش کـــردم ،


تـو  تکـراری تـریـن "حضـــور" روزگـار منــی


و مــن عجیب؛


بـه بــودن تــــو...


از آنسـوی فاصـله هــا خــو گــرفتـه ام...


پ: نشانی ات؟

[ دوشنبه 2 اردیبهشت1392 ] [ 7:18 ] [ *?* ] [ ]


دنیای من


دنیای این روزای من هم قد تن پوشم شده

اینقدر دورم از تو که دنیا فراموشم شده

دنیای این روزای من درگیر تنهایی شده

تنها مدارا می کنیم دنیا عجب جایی شده

هر شب تو رویای خودم آغوشتو تن میکنم

آینده ی این خونه رو با شمع روشن میکنم

در حسرت فردای تو تقویمو پر می کنم

هر روز این تنهایی رو فردا تصور میکنم

هم سنگ این روزای من تنها شبم تاریک نیست

اینجا به جز دوری تو چیزی به من نزدیک نیست

[ جمعه 30 فروردین1392 ] [ 20:43 ] [ *?* ] [ ]


آسوده ام من!


نام آشوب را آرامش گذاشتم و نام دلتنگی را آسودگی

نگران نباش من آرام و آسوده ام

[ یکشنبه 13 اسفند1391 ] [ 1:50 ] [ *?* ] [ ]


و عشق
[ سه شنبه 18 مهر1391 ] [ 3:20 ] [ *?* ] [ ]


دلخور نشو

بدون وصیت نامه نرفته ام

تمام غزل هایم برای تو!

[ سه شنبه 11 مهر1391 ] [ 21:10 ] [ *?* ] [ ]


به کسی برنخورد...

امروز دریافتم...
دختر خوب،چون آن ظرف گرانبهایی ست که در موزه نگه میدارند
زیبا،اصیل،ارزشمند،تنها...
به تماشایش می آیند
تحسینش میکنند

اما مناسب برای زندگیِ امروز نیست...
یک لَگَن هم نیاز این روزگاران را برطرف میکند...
این است حقیقتی که هیچکس به زبان نمی آورد...
[ دوشنبه 27 شهریور1391 ] [ 21:44 ] [ *?* ] [ ]


یادی از فریدون مشیری
به چشمان پريرويان اين شهر

به صد اميد مي بستم نگاهي

مگر يك تن از اين ناآشنايان

مرا بخشد به شهر عشق راهي

به هر چشمي به اميدي كه اين اوست

نگاه بي قرارم خيره مي ماند

يكي هم، زينهمه نازآفرينان

اميدم را به چشمانم نمي خواند

غريبي بودم و گم كرده راهي

مرا با خود به هر سويي كشاندند

شنيدم بارها از رهگذاران

كه زير لب مرا ديوانه خواندند

ولي من، چشم اميدم نمي خفت

كه مرغي آشيان گم كرده بودم

زهر بام و دري سر مي كشيدم

به هر بوم و بري پر مي گشودم

اميد خسته ام از پاي ننشست

نگاه تشنه ام در جستجو بود

در آن هنگامه ي ديدار و پرهيز

رسيدم عاقبت آن جا كه او بود

"دو تنها و دو سرگردان، دو بي كس"

ز خود بيگانه، از هستي رميده

از اين بي درد مردم، رو نهفته

شرنگ نااميدي ها چشيده

دل از بي همزباني ها فسرده

تن از نامهرباني ها فسرده

ز حسرت پاي در دامن كشيده

به خلوت، سر به زير بال برده

به خلوت، سر به زير بال برده

"دو تنها و دو سرگردان، دو بي كس"

به خلوتگاه جان، با هم نشستند

زبان بي زباني را گشودند

سكوت جاوداني را شكستند

مپرسيد، اي سبكباران! مپرسيد

كه اين ديوانه ي از خود به در كيست؟

چه گويم! از كه گويم! با كه گويم!

كه اين ديوانه را از خود خبر نيست


به آن لب تشنه مي مانم كه ناگاه

به دريايي درافتد بيكرانه

لبي، از قطره آبي تر نكرده

خورد از موج وحشي تازيانه

مپرسيد، اي سبكباران مپرسيد

مرا با عشق او تنها گذاريد

غريق لطف آن دريا نگاهم

مرا تنها به اين دريا سپاريد

[ دوشنبه 27 شهریور1391 ] [ 21:41 ] [ *?* ] [ ]


تنها تو تنها نیستی تنها

آدمک آخر دنیاست بخند

 

آدمک مرگ همین جاست بخند

 

دستخطی که تو را عاشق کرد 

 

 شوخی کاغذی ماست بخند

 

آدمک خر نشوی گریه کنی

 

کل دنیا سراب است بخند

 

         آن خدایی که بزرگش خواندی       

 

به خدا مثل تو تنهاست بخند

[ پنجشنبه 19 مرداد1391 ] [ 8:16 ] [ *?* ] [ ]


آه سایشگاه


می پرسم از اندوه نایابی که او را برد

از هاله ی نه توی مهتابی که او را برد

این بیت، بند دوم یک آهْ سایشگاه

او میخکوب عکس بی قابی که او را برد

می پرسمش از دور، ازدیروز، از دریا

از موج خیز ِسردِ سیلابی که او را برد

اول نگاهم می کند-گفتم، روانی نیست-

می گوید از شب های شادابی که او را برد:

من را سوارِ... یک سمند بی پلاک آمد

داماد... من ای کاش... سهرابی که او را برد

چیزی نمی فهمم از این بی سطر نامفهوم

او خود ولی می گوید از آبی که او را برد:

سهراب نام دوست...  بیچاره لیلا هم

من... بین ما روزی شکرآبی... که او را برد

هی رفتم و هی آمدم بی کودکی ها... ها

افتاده بودم در همان تابی که او را برد

دختر فراری ها برایش پارک آوردند

لیلا نبود آن بید لرزابی که او را برد

یک هشت شنبه... ساعت فردا... پری روزا

با من قرار مانتویی آبی که او را برد

از آستانه تا خود دروازه خندیدیم

هی گفت از هر در سخن... بابی که او را برد

این آخرین دیدار ما.... مرفین اگر... بی او

می پیچدم در خلسه ی خوابی که او را برد

مثل پسینِ سالمندی هایِ یکشنبه

افتاده بودم کنج زندابی که او را برد

زن های فامیل آمدند از بوق بوق شهر

دیدم عروس و تور و قلابی که او را برد

زن ها به رسم ایل بر آتش.... سپندیدم

هی سوختم بی رسم و آدابی که او را برد

دف می خورد حالا تمام شهر بی تنبور

کِل می خورم بی زخم مضرابی که او را برد

من راوی این قصه ام، از متن می آیم

می گفتم از مردی و سیلابی که او را برد

از آهْ سایشگاه او تا خانه ی لیلا

می تابدم مهتاب بی تابی که او را برد

او خود منم، من اویم و آیینه می داند

آهی که من را سوخت، گردابی که او را برد

من خواب می دیدم، همان خوابی که او را دید

من خواب می بردم، همان خوابی که او را برد

من را سوارِ... یک سمند بی پلاک... آمد

من عاشقش بودم، نه سهرابی که او را برد

[ یکشنبه 11 تیر1391 ] [ 0:59 ] [ *?* ] [ ]